DMT

Synthetische DMT geproduceerd in een 'lab'.
Synthetische DMT geproduceerd in een 'lab'.

Beschrijving van DMT

Algemeen

DMT (N,N-Dimethyltryptamine) is een veranderende drug die zijn oorsprong vindt in de natuur. De stof zit in tal van verschillende planten. De bekendste middelen waarin DMT de werkzame stof is zijn ayahuasca en yopo. Beide van deze middelen worden al eeuwen lang gebruikt door Zuid-Amerikaanse Indianen volken.

Naast de middelen die uit de natuur te verkrijgen zijn is DMT over het algemeen synthetisch. Dit wil zeggen gefabriceerd in een laboratorium, zonder natuurlijke grondstoffen. Synthetische DMT is een wit, scherp ruikend poeder.

Hoewel ayahuasca gedronken kan worden, kan DMT niet oraal worden ingenomen. Dit heeft te maken met het feit dat de DMT wordt afgebroken door de lever en maag en omgezet wordt in andere stoffen. Wanneer DMT gecombineerd wordt met monoamine oxydase remmers (MAO-remmers) kan de stof bij orale inname wel actief worden en hallucinaties te veroorzaken. Dit is het geval met ayahuasca.

Wijze van inname

DMT is op drie manieren in het lichaam op te nemen. De eerste manier is om het te snuiven. Dit wordt over het algemeen niet heel veel gedaan. De tweede manier is roken. Het middel wordt in een pijpje of een vaporizer gestopt. Vervolgens wordt het verhit met een aansteker. De dampen die vrijkomen worden vervolgens geïnhaleerd. De dampen ruiken en smaken naar verbrand plastic. De derde manier is om de DMT via een injectiespuit rechtstreeks in de aderen te spuiten.

Het genotsmiddel wordt ook wel ‘the businessman’s lunch trip’. Dit komt doordat het middel in tegenstelling tot andere veranderende drugs kort werkt. Bij wijze van spreken kan het om kwart over twaalf gebruikt worden en om halftwee kan de persoon weer nuchter op werk zijn.

Wet

Het middel is in Nederland verboden en staat op lijst 1 van de Opiumwet. Het produceren, verhandelen of in bezit hebben van DMT is dus verboden.

Effecten van DMT

De effecten van DMT zijn van vele factoren afhankelijk. Deze factoren bestaan uit: persoonsgebonden factoren (ervaring, verwachting, ziektegeschiedenis, etc.) de omgeving waarin het gebruikt wordt (druk, rustig, vertrouwd, onveilig, etc.). Verder zijn de effecten en de sterkte hiervan afhankelijk van de ingenomen dosis. Er zijn zowel lichamelijke als geestelijke effecten, waarvan de geestelijke effecten vaak de boventoon voeren.

Het is verstandig om bij het gebruik van DMT in een zittende of liggende houding aan te nemen. Dit in verband met de snel opkomende effecten van de drug.

Lichamelijke effecten

  • Verhoging hartslag
  • Verhoging bloeddruk
  • Verwijde pupillen
  • Verhoging lichaamstemperatuur
  • Mogelijkheid tot duizeligheid
  • Mogelijkheid tot misselijkheid

Geestelijke effecten

  • Euforisch gevoel
  • Verandering van waarneming, de gebruiker ervaart de wereld om zich heen anders dan normaal. Over het algemeen ziet de gebruiker de dingen kleurrijker en intensiever. Dingen krijgen contouren, vervormen of stralen licht uit.
  • Verandering auditieve waarneming, geluiden worden anders ervaren.
  • Verandering van tijd en ruimte, De ruimte waarin de persoon zich bevindt kan ineens een stuk groter of kleiner lijken in vergelijking met voor de DMT trip. De tijd lijkt vaak heel langzaam te gaan en soms ook compleet stil te staan tijdens een trip.
  • Inzichten in eigen leven of levenswijsheden, soms krijgt een gebruiker ook magische of religieuze ervaringen.

Werkingsduur

De effecten van het middel zijn binnen enkele seconden na inname merkbaar. De effecten houden ongeveer 30 tot 60 minuten aan. Na deze 30 tot 60 minuten voelen de meeste gebruikers zich weer compleet nuchter, alhoewel een klein aantal last houdt van na-effecten.

Risico's en verslaving van DMT

Er is nog weinig onderzoek gedaan naar de risico’s van DMT. Er zijn wel een aantal risico’s bekend, maar nog lang niet alles. Het is dus niet zo dat er maar weinig risico’s aan het gebruik van DMT zitten, maar dat deze risico’s nog te weinig zijn onderzocht. Hieronder volgt een overzicht van de risico’s die al wel bekend en onderzocht zijn.

Korte termijn risico’s

  • Negatieve effecten, in plaats van de positieve effecten die de gebruiker verwacht kunnen er ook negatieve effecten optreden. De effecten kunnen zowel lichamelijk als geestelijk zijn. Voorbeelden van lichamelijke effecten zijn: moeite met ademhalen, braakneigingen, ongemakkelijk gevoel in de maag, etc. Voorbeelden van negatieve geestelijke effecten zijn: angst, paniek, paranoia, onrust, etc. Als een persoon gaat handelen naar deze negatieve emoties kunnen er zeer gevaarlijke situaties ontstaan.

Lange termijn risico’s

Vanwege het gebrek aan onderzoeken naar de risico’s op lange termijn is hier vrijwel niets over bekend. Mensen met psychische problemen en mensen met een aanleg voor schizofrenie en psychoses wordt het gebruik van DMT afgeraden.

Verslaving

Voor zover nu bekend is, is DMT niet verslavend. Er zal bij gebruik geen gewenning ontstaan en bij het stoppen zullen er geen ontwenningsverschijnselen optreden. Er is een kleine kans om geestelijk afhankelijk te worden van het middel. Dit komt alleen voor als de gebruiker om verkeerde redenen drugs gebruikt. Wanneer de gebruiker gebruikt om de realiteit te ontvluchten en zich te verstoppen in een wereld  die niks meer met realiteit van doen heeft is er altijd een mogelijkheid tot verslaving.

Geschiedenis van DMT

Natuurlijke DMT

De natuurlijke variant van DMT bestaat al heel lang, eigenlijk al zolang de eerste planten op aarde groeiden. DMT,  in de vorm van yopo en ayahuasca, wordt al duizenden jaren gebruikt door Indiaanse  stammen  in Zuid-Amerika. Hierover is meer informatie te vinden op de site onder de geschiedenis van ayahuasca.

Synthetische DMT

De westerse wereld wist tot 1931 niet van het bestaan van DMT af. In dit jaartal fabriceerde Richard Manske voor het eerst synthetische DMT. Vervolgens werd er een tijd lang niet naar de nieuwe stof omgekeken. Men wist nog niet dat DMT de werkzame stof was in ayahuasca, maar men wist ook nog niet dat DMT van nature (in kleine hoeveelheden) in het menselijk lichaam voorkomt. Er gingen 15 jaar voorbij zonder dat iemand nog omkeek naar het middel. Pas toen de interesse in hallucinogene middelen toenam, nam ook de interesse in deze nieuwe stof toe.  In 1946 lukte het O. Goncalves om de natuurlijke DMT uit de Jurema (Mimosa hostilis) te isoleren. Het zou echter nog 10 jaar langer duren voordat men erachter kwam dat DMT bewustzijns veranderende effecten heeft. In 1956 ontdekte Stephen Szára deze effecten. Dit kwam mede door toeval, deze scheikundige leefden in de toenmalige Sovjet Unie waardoor hij niet aan de middelen LSD of mescaline kon komen (waar hij eigenlijk mee wilde experimenteren). Hierdoor besloot hij zelf DMT te maken (aan de hand van gegevens die al bekend waren) en te onderzoeken of het bewustzijns veranderende effecten teweeg kon brengen. Allereerst werd hij teleurgesteld. Hij nam de DMT oraal (via de mond) in, maar via deze inname werkt DMT niet aangezien het meteen wordt omgezet in andere stoffen door het lichaam. Deze kennis was nog niet bekend toentertijd, maar Szára voelde aan dat iets in zijn lichaam de stof meteen afbrak, waardoor er geen effecten voelbaar waren. Vandaar dat de beste man besloot om het rechtstreeks in zijn aderen te injecteren. Hierdoor werden de effecten van DMT wel merkbaar en Szára is dus de eerste persoon die dit aantoonde.

DMT gebruikt als drug

DMT werd pas als recreatieve drug genomen vanaf de jaren ’60. Dit had alles te maken met de hippiecultuur die in deze jaren ontstond en zou uitgroeien tot een wereldwijde verandering van levenswijze (althans voor de jeugd). Onder aanvoering van psycholoog Timothy Leary ontketende zich een psychedelische revolutie. Toch bleef het gebruik van DMT aardig ondergronds, alhoewel de ontdekking dat men het middel ook kon roken wel zorgde voor een korte opleving van het middel. In 1966 werd het middel in zowel de VS als in Nederland verboden. Weliswaar wel met het verschil dat in Nederland de medische onderzoeken niet verboden werd, zoals dat in de VS wel gebeurde.

Verder onderzoek naar DMT

In 1965 werd voor het eerst aangetoond dat de stof DMT van nature voorkomt in de hersenen van muizen en ratten. Niet veel later werd de stof DMT geisoleerd uit menselijk bloed, wat dus bewees dat de stof van nature in het menselijk lichaam voorkomt. In 1972 werd DMT gevonden in het weefsel van het menselijk brein. DMT is de eerste hallucinogene (veranderende) drug die in het menselijk lichaam gevonden is.

Samenvatting

Het gebruik van natuurlijk DMT (in de vorm van yopo en ayahuasca) is al duizenden jaren oud. Het westen kwam pas in 1931 voor het eerst in aanraking met de stof. In de jaren ’60 deed DMT zijn intrede als recreatieve drug. In 1965 (en later in 1972) werd vastgesteld dat DMT in kleine hoeveelheden van nature in het menselijk lichaam voorkomt.

Combi gebruik van DMT

DMT en medicijnen

  • Het gebruik van DMT in combinatie met medicatie kan serieuze consequenties als gevolg hebben. Dit geldt met name voor het gebruik van antidepressiva zoals Prozac.  Wanneer je antidepressiva gebruikt en geen specifieke kennis bezit over de interactie tussen de medicijnen, DMT en MAO-remmers, vermijd dan Ayahuasca/DMT.

Het gecombineerd gebruik van verschillende drugs of drugs met medicijnen kan vervelende, onvoorspelbare, en ook gevaarlijke effecten met zich meebrengen. Daarom wordt combigebruik afgeraden. Dit geldt overigens voor elke drug.

Voor Wie is drugs advies?

Samenwerkende instanties

  • Voortgezet onderwijs
  • Ouder die meer over (soft) drugs willen weten
  • Beroepsonderwijs (leerlingen/personeel en ouders)
  • Ouderverenigingen van basisonderwijs scholen
  • Hulpverlenende instanties
  • Tiener- en jongerenwerk organisaties
  • Overheidsinstellingen/lokale bestuurders
  • Individuele benadering (spreekbeurten etc.)
  • Verenigingen/belangengroepen

Samenwerkende instanties

Politie

Gemeente Bussum

Centrum jeugd en gezin Naarden Bussum

Drugs Advies verzorgt laagdrempelige informatie preventie en voorlichtingstrajecten aangaande (soft) drugs; voor scholen, lokale overheden, hulpverlenende instanties.